Eskiden gençlere hep aynı soru sorulurdu: “Büyüyünce ne olacaksın?”
Bugün ise birçok gencin aklında bambaşka bir soru var: “Bu şartlarda nasıl ayakta kalacağım?”
Bir genç olarak çevreme baktığımda aynı kaygıları taşıyan, benzer sorunlarla mücadele eden ve geleceğini şekillendirmeye çalışan bir nesil görüyorum. Kimimiz üniversite sıralarında, kimimiz iş arıyor, kimimiz ise çalışmasına rağmen kendi hayatını kurabilmenin hesabını yapıyor.
Hepimizin hayalleri farklı ama ortak bir sorunumuz var: Gelecek belirsizliği.
GENÇ OLMAK ARTIK SADECE GENÇ OLMAK DEĞİL
Gençlik denildiğinde akla enerji, heyecan, arkadaşlık ve yeni başlangıçlar gelir. Oysa bugün genç olmak, çoğu zaman yaşından büyük sorumlulukları düşünmek anlamına geliyor.
Bir üniversite öğrencisi daha mezun olmadan iş bulup bulamayacağını sorguluyor. Yeni mezun bir genç, yıllarca aldığı eğitimin karşılığını alabileceği bir iş arıyor. Çalışan bir genç ise maaşını biriktirip kendi evine çıkmanın, araba almanın ya da ailesinden bağımsız bir hayat kurmanın yollarını hesaplıyor.
Bir zamanlar sıradan kabul edilen hedefler, bugün birçok genç için ulaşılması zor hayallere dönüşmüş durumda.
BİZ LÜKS BİR HAYAT İSTEMİYORUZ
Gençlerin beklentileri bazen yanlış anlaşılıyor.
Sanki hepimiz kısa yoldan zengin olmak, çalışmadan kazanmak ya da hiçbir sorumluluk almadan rahat yaşamak istiyormuşuz gibi bir algı oluşuyor.
Oysa çoğumuzun istediği çok basit.
Emeğimizin karşılığını almak, geleceğe dair bir plan yapabilmek, sevdiğimiz insanlarla vakit geçirmek ve sürekli yarını düşünmeden yaşayabilmek.
Bir arkadaşımızla kahve içmenin, konsere gitmenin ya da birkaç günlüğüne tatile çıkmanın bütçemizi zorlamadığı bir hayat istiyoruz.
Bunlar gerçekten büyük beklentiler mi?
SOSYAL MEDYADA MUTLU, GERÇEK HAYATTA KAYGILI
Bir de işin görünmeyen tarafı var.
Sosyal medyada herkes mutlu, başarılı ve hayatından memnun görünüyor. Güzel fotoğraflar, eğlenceli videolar, başarı hikâyeleri...
Fakat telefon ekranı kapandığında gerçek hayat yeniden başlıyor.
İş başvurularından cevap bekleyenler, sınavlara hazırlananlar, ailesine yük olmamaya çalışanlar ve geleceğiyle ilgili karar vermekte zorlananlar...
Bazen herkes bir yerlere yetişiyormuş da biz geride kalıyormuşuz gibi hissediyoruz.
Oysa aynı belirsizliği yaşayan binlerce genç var.
BİZİM DE SÖYLEYECEK SÖZÜMÜZ VAR
Gençler hakkında çok konuşuluyor.
Nasıl davranmamız gerektiği, hangi mesleği seçmemizin doğru olduğu, neden sabırsız olduğumuz ya da neden geçmiş kuşaklar gibi düşünmediğimiz sürekli tartışılıyor.
Ama bu tartışmalarda gençlerin kendilerine ne kadar söz veriliyor?
Biz yalnızca geleceğin yetişkinleri değiliz. Bugünün de bir parçasıyız.
Yaşadığımız şehrin sorunlarını görüyoruz. Ekonomik gelişmelerden etkileniyoruz. Eğitim, ulaşım, barınma ve iş imkânları hakkında düşüncelerimiz var.
Sadece dinlenmek değil, kararların alındığı yerlerde sesimizin duyulmasını istiyoruz.
YİNE DE HAYAL KURMAKTAN VAZGEÇMİYORUZ
Bütün bu zorluklara rağmen gençlerin hâlâ önemli bir gücü var: Umut etmek ve değiştirmek istemek.
Kendi işini kurmaya çalışan, üniversite okurken çalışan, yeni beceriler öğrenen, yaşadığı şehre katkı sağlamak için projeler geliştiren birçok genç var.
Belki zaman zaman yoruluyoruz. Belki gelecekle ilgili kaygılarımız artıyor.
Ama hiçbirimiz hayatımızın yalnızca geçim derdinden ibaret olmasını istemiyoruz.
Çünkü gençlik sadece mücadele etmek değil, aynı zamanda yaşamak demek.
Ve ben bir genç olarak şuna inanıyorum:
Bizden sürekli geleceğe hazırlanmamız isteniyor. Oysa bizim bugünümüz de var.
Gençlere daha iyi bir gelecek vadetmeden önce, bugün nasıl yaşadıklarına bakmak gerekiyor.
Çünkü bir ülkenin geleceği gençlerse, o geleceğin umutla kurulabilmesi için gençlerin bugün de kendilerini değerli hissetmesi gerekiyor.
Biz çok şey istemiyoruz. Sadece hayallerimizi ertelemek zorunda kalmadığımız bir hayat istiyoruz.
