TOPLUMUN NEFESİ
İnsan hayatında bazı anlar vardır; küçücük bir gecikme, büyük bir yanlışın önüne geçebilir.
Bir saniye…
Bazen öfkeyle söyleyeceğimiz bir sözü engeller. Bazen yanlış bir karardan bizi döndürür. Bazen de bir insanı dinlememiz için bize gereken zamanı kazandırır.
Futbol sahasını düşünelim.
Ofsayt pozisyonunda bulunan bir oyuncu vardır. Ancak top ona değil, ofsayt konumunda olmayan başka bir oyuncuya gönderilmiştir. Hakemin pozisyonu doğru değerlendirmesi gerekir. Çünkü oyunda önemli olan yalnızca bir oyuncunun nerede durduğu değil, gelişen pozisyonun bütünüdür.
Toplum hayatında da aynı hassasiyete ihtiyacımız var.
Bir çocuğun davranışını anlamadan onu suçlamak, eşimizin sözünü sonuna kadar dinlemeden karşılık vermek, bir insanın emeğini görmeden hakkında karar vermek…
Bunların hepsi bir anlık düşüncesizliğin uzun süreli sonuçları olabilir.
Bugün ailelerde iletişim eksikliğinden, toplumda hoşgörünün azalmasından, insanlar arasındaki güvenin zayıflamasından söz ediyoruz.
Peki, kendimize şu soruyu soruyor muyuz?
Biz dinlemeyi mi unuttuk, yoksa hemen cevap vermeyi mi alışkanlık hâline getirdik?
Çocuklarımız bizden yalnızca nasihat değil, davranışlarımızla örnek olmamızı bekliyor. Gençlerimiz adaletli değerlendirilmek, büyüklerimiz anlaşılmak, ailelerimiz huzur içinde yaşamak istiyor.
Bunun yolu birbirimizi aceleyle yargılamaktan vazgeçmekten geçiyor.
Bir saniye durmak zayıflık değildir. Aksine, insanın kendisine hâkim olabilmesidir.
Unutmayalım, hayat bir futbol maçı değildir; ancak her yanlış kararın bir karşılığı, her doğru davranışın bir değeri vardır.
Toplumun geleceği için daha çok konuşmaya değil, biraz daha dikkatli dinlemeye ihtiyacımız var.
Kıssadan hisse:
Bir saniye sabır, bir tartışmayı önleyebilir. Biraz anlayış, bir aileyi ayakta tutabilir. Bir doğru karar, bir insanın hayatına dokunabilir.
Önce düşünelim, sonra konuşalım. Çünkü huzur, insanın insana gösterdiği anlayışla başlar.
Kazım İLHAN
Sosyolog / Aile Danışmanı / Yazar