Eryaman’da 1-1: Öne Geçtik, Bitiremedik
Bu maç Eryaman’da sadece 90 dakika değildi. 20 Ocak 1989 anıldı; saygı duruşu yapıldı, pankartlar açıldı… Sonra hakem düdüğü çaldı ve futbol başladı.
Samsunspor Ankara’ya ciddi eksiklerle geldi: Holse yok, Van Drongelen yok, Makoumbou cezalı, Emre Kılınç yok, N’Diaye yok, Coulibaly yok. Hoca da mecburen 6 değişiklikle sahaya çıktı. Böyle bir tabloda maçın ana fikri şudur: “Dengede kal, fırsatı yakala.”
Golü bulduk
İlk yarıda aradığımız gol geldi. Gençlerbirliği çıkarken hata yaptı, Samsunspor önde baskıyla topu kazandı. Pozisyonun devamında Yalçın Kayan’ın dokunuşuyla top Mouandilmadji’nin önüne düştü ve Mouandilmadji golünü attı. Deplasmanda 1-0 öne geçiyorsun; buradan sonra oyun “akıl oyunu”dur.
Beraberlik golü nasıl geldi?
İkinci yarıda Gençlerbirliği baskıyı artırdı, oyunu daha çok bizim yarı alana yıktı. Bizim yediğimiz golde mesele top kaybı değil; Ali Badra Diabate’nin yanlış pozisyon alması ve müdahale tercihi rakibe alan açtı. Oğulcan Ülgün hazırladı, Koita golü attı ve skor 1-1’e geldi.
Kalan bölümde iki takım da gol aradı; Samsunspor da yeniden öne geçmek için denedi ama sonuç çıkmadı.
İstatistik ne söylüyor?
Top Gençler’de biraz daha fazla görünse de, maçın tehlikeli tarafı Samsunspor’du:
Şut: 18 – 7
İsabetli şut: 4 – 3
Köşe vuruşu: 6 – 4
Topla oynama: %47 (Samsunspor) – %53 (Gençlerbirliği)
Pas başarı: %81 – %81
Son söz
Ankara’da formda, dirençli bir Gençlerbirliği’nden puan almak önemli. Eksiklerin bu kadar olduğu bir günde deplasmanda kolay maç yok. Ama Samsunspor için ders de net: Öne geçtiğin maçı bitiremezsen, bir yanlış pozisyon bir yanlış müdahale skoru değiştirir.
