TOPLUMUN NEFESİ
2-8 Kasım Lösemili Çocuklar Haftası…
Bir hastalık haberi düşünün…
Bir annenin yüreğine korku düşüyor, bir babanın aklında binlerce soru beliriyor. Bir çocuğun günlük hayatı değişiyor. Oyun saatlerinin yerini hastane kontrolleri, okul günlerinin yerini tedavi süreçleri alabiliyor.
Lösemi, yalnızca hastayı değil, bütün aileyi etkileyen bir mücadeledir.
İşte tam da bu noktada kendimize şu soruyu sormalıyız:
Bizler böyle bir mücadele veren ailelerin yanında ne kadar durabiliyoruz?
Bazen bir telefon, bazen içten bir ziyaret, bazen ihtiyaç duyulan bir desteği ulaştırmak… Küçük gördüğümüz davranışlar, zor günlerden geçen bir aile için büyük anlam taşıyabilir.
LÖSEV'in çalışmaları da bize önemli bir gerçeği hatırlatıyor: Hastalıkla mücadele yalnızca hastane duvarları arasında yürütülemez. Çocuğun beslenmesi, eğitimi, psikolojik ihtiyaçları ve ailesinin sosyal desteği de dikkate alınmalıdır.
Çünkü bir çocuk tedavi görürken hayatın dışında kalmamalıdır.
Bir başka önemli konu da kök hücre bağışçılığıdır. Uygun gönüllü bağışçı ile eşleşme, nakil bekleyen bir hasta için hayati önem taşıyabilir. Bu konuda doğru bilgi edinmek, yetkili sağlık kuruluşlarından bilgi almak ve gönüllülüğü değerlendirmek hepimizin toplumsal sorumluluğudur.
Unutmayalım, lösemi bulaşıcı değildir. Bu nedenle hastalıkla mücadele eden çocuklardan uzaklaşmak yerine onların hayatına sevgiyle dokunmalıyız.
Toplum olmak, yalnızca aynı şehirde yaşamak değildir. İhtiyaç duyulduğunda birbirimizin yükünü hafifletebilmektir.
Bugün bir ailenin yaşadığı zorluğun yarın kimin kapısını çalacağını bilemeyiz.
O hâlde dayanışmayı yalnızca özel günlere bırakmayalım.
Çünkü güçlü toplum, zor gününde insanını yalnız bırakmayan toplumdur.
Toplumun Nefesi olarak çağrımız şudur: Çocuklarımızın mücadelesine seyirci kalmayalım. Bilgimizle, sevgimizle ve imkânlarımız ölçüsünde desteğimizle yanlarında olalım.
Sağlıklı yarınlar, duyarlı insanların omuzlarında yükselir.
Kazım İLHAN
Sosyolog / Aile Danışmanı / Yazar
