Belli bir coğrafyada yaşayan insan, o coğrafyadaki kaynakları kullanır. Aynı şekilde, belli coğrafyadaki üretimle zenginlikler de yaratılır ve tüm o değerler birer birer paylaşılır.
Günümüzde, ulus devlet biçiminde örgütlenen yeri ülke içindeki güçler paylaşır. Bu yeri ayrıca, uluslararası güçler de paylaşır.
Uluslararası ilişkilerle ve anlaşmalarla, çoğu ülke için asıl hâkimiyet sömürgeci güçlerin yetkisindedir.
Deniz örneğinde olduğu üzere, uluslararası olarak bölünmüş yerler sömürgeci güçlerin kullanımındadır. Onların kontrolü altındadır.
Hava ise, çoğu ülkede kamu malıdır. Yani, herkesin ortak malıdır. Uzaya çıkıldığındaysa, bu sahiplik uluslararası karakter taşır.
Sömürülen yerler “yaşam yeri” olarak karakterize edilir. Örneğin; petrolden ötürü yaşam için kritik öneme sahip olan Libya, koruma adı altında saldırıya veya istilaya sahne olur.
Havanın, karanın ve denizin ulusal ve uluslararası kullanımı ulus içi ve uluslararası etkin güç bünyesini yansıtır ve bu bünyeye uygun ulus içi yasalar düzenlenir. Ayrıca, uluslararası anlaşmalar gerçekleşir.
Günümüzde yere bağımlılık, küresel çapta genişlemiştir ve bu süreçte, iletişim teknolojileriyle, yönetim ve kontrol süresi kısaltılmıştır.
Küresel köyün insanları ise, dünyanın dört bir yanında olup bitene anında tanık olur. Böylelikle, kitlelerin izleyici değil katılımcı oldukları iletişim devrimi gerçekleşir.
Ne Afgan ne Irak işgalleri ne Mısır’daki veya Tunus’taki Arap Uyanışı isyanları ne de Libya’daki petrol kaynakları gaspı modern iletişim araçlarıyla tüm dünyanın ortak olduğu küresel kurtarış savaşlardır.
Bu yerlerden gelen haberleşme bolluğu ise, kontrollü haberleşmedir ve bu bollukla küresel köydeki savaşa katılan kitle ne savaşın ideolojisine ne de savaşın gidişatına herhangi bir etkide bulunabilir. Bu kitle, böyle bir mevkiye kesinlikle getirilmez.
Coğrafi Politika
Esat Beşer
Yorumlar