Korkarım böyle giderse İstiklal Marşı'mızı söyleyecek oyuncu bulamayacağız. Seksen altı milyonluk ülkemizden artık neticeye etki edecek iyi bir santrfor bile çıkaramıyoruz. Süper Lig'in ardından 1. Lig'de de yabancı oyuncuların fazlalığı nedeniyle oynama şansı bulamayan Türk futbolcuların yetişmesi mümkün değil. Kulüplerimiz ise sadece şampiyonluk veya ligde kalma adına, aynı zamanda taraftar baskısını da düşünerek yabancı oyuncuları öncelikle tercih ediyorlar.
Ülkemizin ekonomisine de bu oyunculara ödenen yüklü paralar nedeniyle ne yazık ki büyük zarar veriyorlar. Böylece Türk oyuncular maalesef oynama şansı bulamıyorlar. Geçmişimize bir bakabilsek; Samsunspor'un en başarılı olduğu, Trabzonspor'un 7 kez şampiyon olduğu, Beşiktaş'ın, Galatasaray'ın, Fenerbahçe'nin, Bursaspor'un, Göztepe'nin ve Eskişehirspor'un başarılarında Türk futbolcularının önemli rolünü görürsünüz. Bugün ise neden göremiyoruz?
Çünkü sorunun nedenlerini doğru teşhis ve tespit etmeyi önemsemiyoruz. Hep günü kurtarmanın peşinden koşuyoruz.
Geçmiş yıllarda bu futbolcuları yetiştiren hocalar, bugünkü hocalara göre daha az eğitimli olmalarına rağmen Türk futboluna yıldız futbolcular kazandırmayı başardılar. Buna rağmen uzun yıllardır Macar, Yugoslav, Alman ve şimdi ise İngiliz Futbol Federasyonu eğitimcileri tarafından yönetilen Türk futbolunda, arzu edilen başarıyı getirecek futbolcular neden yetişmiyor?
Kulüplerimiz artık iyi bir futbolcunun yetişmesinin zamana, imkâna, iyi bir eğitime, altyapı ve üstyapı tesisleri ilişkisine bağlı olduğunu anlayabilmelidir.
Kazanmak kadar, kendi yetiştirdikleriyle kazanmayı daha fazla önemsemeyi bilmelidir.
Türk futbolcuların gelişimi ve başarısı, Millî Eğitim prensiplerinden geçer. Çocuklarımızın oyun oynayabilecekleri sokak araları ve boş arsalar artık mevcut değil. Yetenekli oyuncular o zamanlar genellikle buralardan ortaya çıkardı. Okullarımızın genelde spora, özellikle futbola bakış açısı değişmediği sürece nitelikli, başarılı sporcular yetişmesi oldukça zordur.
Kaliteli futbolcular yetiştirmenin birinci şartı; kaliteli, nitelikli ve eğitimli hocalara sahip olmaktır. En iyi antrenör, hep kazanmayı önceleyen antrenör değildir.
Bence en iyi hoca, başarmak için, hedefe varmak için en iyi ve en doğruyu futbolcusu adına gerektiği gibi ortaya koyan ve buna inanan hocadır.
Bilhassa altyapılarda sonuçlara değil, futbolcunun yetişmesine katkı verecek, başarılı olmasını sağlayacak hedefe odaklanmalıdır.
Başarı için her zaman ifade ettiğim gibi azim, çalışkanlık ve öncelikle disiplinli olmak gerekir.
Bu açıklamamdan sonra cumartesi günü oynayacağımız Galatasaray maçında futbolcu evlatlarımıza seslenmek istiyorum…
Hafta içinde ulusal kanallarda öncelikle konuşulan, Samsunspor maçının Galatasaray için bir şans olduğu ve kolay geçeceğidir.
Unutulmamalı ki futbol, bu tür ön yargıları her zaman tersine çevirmiştir. Onun için futbolcu evlatlarımız maça bunlara hiç kafayı takmadan öncelikle hazırlanmalı ve maçı kazanmak için gerekli coşkuyu göstermelidirler. Unutmayalım ki futbolda galibiyet hiçbir takımın tekelinde değildir.
Galibiyet, sahaya çıktığında en çok çalışan, en çok isteyen ve gereğini en iyi şekilde yerine getirenin olacaktır.
Ve sözlerimi şöyle bitirmek istiyorum: Futbolcularımız enerjilerini ve performanslarını en iyi şekilde ortaya koyarak yüzümüzü güldüreceklerdir.
Sonuç ne olursa olsun!..
Türk futbolu nereye koşuyor?
Mehmet Ali Çınar
Yorumlar