Aylıklarının ve özlük haklarının iyileştirilmesi amacıyla 38 gündür Ankara Güvenpark’ta oturma eylemi yapan er gaziler ve şehit yakınlarının sabaha karşı polis tarafından zorla alandan çıkarılması herkesi üzdü.
Günlerdir Güvenpark’ta yer yataklarında uyuyan er gaziler, sabahın kör karanlığında polis baskını karşısında şoke oldular. Apar topar polis otobüslerine bindirilen gaziler ve şehit yakınları Bilkent Gazi Uyum Evi’ne götürüldü. Direnmelerine rağmen Güvenpark’tan çıkarıldılar. Televizyonlara düşen görüntüler iç burktu. Kimi er gazi protezini takamadan karga tulumba otobüslere bindirildi. Eli kanlı teröristlere karşı kahramanca vatanı savunan bu insanlara karşı takılan tutum vicdanları incitti. Gazilerin parkta kalan protez ve bacaklarının çöp poşetlerine konulması daha can yakıcı idi. Bu insanlar yıllarca eli kanlı PKK’ya karşı yiğitçe mücadele etti. Kimi şehit düştü kimi kolunu bacağını yitirerek gazi oldu.
Eyleme destek veren Şehit Anaları Derneği Başkanı Pakize Akbaba’nın konuşması sırasında bir polisin göz yaşlarını tutamaması çok anlamlı görüntü idi. Polis kendine verilen emir gereği er gaziler ile şehit yakınlarını parktan çıkarsa bile kalplerinde bambaşka duygu vardı. Zira çok sayıda arkadaşı da teröre karşı yürütülen mücadelede şehit düşmüştü, ocaklara ateş düşmüştü. Aslında en iyi onlar anlıyordu er gazilerin ve şehit yakınlarının içinde bulunduğu durumu. Ama ne var ki emir yukarıdan geldi.
Teröristlere karşı yürütülen mücadelede gözünü, kulağını, ayağını ve diğer uzuvların yitiren er gaziler ve şehit yakınları “Kurşun rütbe sormuyor” haykırışı ile sosyal haklarının subay ve astsubay gazileri ile eşitlenmesini, aylıklarının yükseltilmesini iktidardan talep ediyor. Er gaziler ortalama 40-45 bin TL arasında aylık alıyor. Sadece 1. derece malul, yani yüzde 80 oranında uzuv kaybı olan gazi 56 bin TL aylık alıyor. Subay gazilere 170 bin TL düzeyinde aylık ödeniyor. 4 bin 700 er gazilerle şehit yakınlarına ödenen aylıklara 100 bin TL tutarında zam yapılması halinde bunun devlete yıllık maliyetinin 5.6 milyar TL’yi bulacağı ifade ediliyor.
Vatan uğruna genç yaşında kolunu bacağını kaybedenlere, oğlu ve yakını şehit düşen ailelere ne verilse azdır. Nerelere ne paralar harcanıyor. Bu harcamaların yanında er gazilere verilecek paranın adı söz konusu olmaz. TBMM tatile girmeden çıkarılan torba yasa ile er gazi ve şehit yakınlarına ödenen aylıklara 15 bin TL’ye varan zam yapıldı. Bu artış beklentilerini karşılamadı. Daha yüksek aylık taleplerinde ısrarcılar. Yoksa Ankara’nın yakıcı güneşi altında 38 gün oturma eylemi yaparlar mıydı.
Subay ve astsubay gaziler Milli Savunma Bakanlığı bünyesinde iken er gaziler ve şehit yakınları Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’na bağlı. Kendilerinin de Milli Savunma Bakanlığı’na bağlanmasını, orduevlerine giriş yasağının kaldırılmasını talep ediyorlar. Yine protez desteğinin artırılması bir başka istemleri. Ankara’nın ortasında 38 gün oturma eylemi yapmalarına karşın iktidara ve 500 metre uzaklıktaki Meclis’e seslerinin duyuramadılar. Sadece bir kez gazi aylıklarının artırılmasına ilişkin yasa teklifinin görüşüldüğü TBMM Milli Savunma Komisyonu’na katılabildiler. Önce salona alınmak istenmediler, muhalefet partilerinin baskısı sonucu komisyon toplantısına girerek görüşlerini açıklayabildiler. Son olarak Güvenpark’tan çıkarılmalarının ardından İçişleri Bakanı Mustafa Çiftçi, aralarından üç temsilciyi kabul ederek dertlerini ve taleplerini dinledi.
Bu görüşmeden olumlu bir sonuç çıkar mı bekleyip göreceğiz. Ancak TBMM tatilde, milletvekilleri bölgelerinde . Meclis, yeni yasama yılına 1 Ekim’de başlayacak. O zamana kadar yasal bir düzenlemenin hayata geçirilmesi olanaksız. Lakin er gaziler ve şehit yakınları Güvenpark’tan çıkarılmalarına rağmen Ankara’da kalıp oturma eylemini sürdürmekte kararlı. Güvenpark’taki eylemlerine yurttaşlar büyük destek verdi. Sadece Ankara değil, yurdun diğer illerinden de destek mesajları yağdı.
38 günlük eylemi sırasında bir arkadaşlarını kaybeden er gazilerin zorla Güvenpark’tan çıkarılmaları gerçekten vicdanları kanattı. Bu tutumu hiç hak etmediler. Terör örgütü üyelerine örtülü affı öngören yasa Meclis’ten geçerken er gazilerin ve şehit yakınlarının sesini duymamak, dertlerini dinlememek vefa mıdır…