İki gündür hastanelerdeydim...
Pazartesi günü de öyle...
Önceki gün Gazi Devlet Hastanesi, dün de Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde tanık olduğum yoğunluk, sadece vatandaş için değil, doktorlar için de sıkıntı verici boyuttaydı...
Gazi Devlet Hastanesi'nde bir doktorun kapısındaki kuyruğu görünce şaşırmıştım...
“Ne bu böyle” dedikten sonra doktorun bir hastaya kaç dakika ayırabileceğini sordum...
Meğer doktor, hasta muayenesinin yanı sıra raporları da imzalıyormuş?..
Doktorun kapısı açıktı...
Onu seyrederken üzülmedim diyemem...
İnsan bu yoğunlukta bedenen değilse bile ruhen hasta olabilirdi...
Gazi Hastanesi'nin poliklinik koridorları, deyim yerindeyse iğne atsan yere düşmeyecek gibiydi...
Dün de Samsun Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'ndeydim...
Önce park yeri bulmak için epeyce dolandıktan sonra polikliniklerin olduğu binaya girdim...
Ağlayan çocuklar ve onları yatıştırmaya çalışan anneler...
Adı çocuk hastanesi elbette, bunlar olacak...
Oğlumu muayene edecek doktorun bulunduğu koridor da kalabalıktı...
Odasına girdiğim doktorun durumu, Gazi Devlet Hastanesi'nden biraz iyiydi...
İnanmayan varsa, gider bakar!..
Devlet bu işin altından nasıl kalkacak?..
Nüfusun da bir yandan arttığı bir ülkede, sorunun giderek büyümesi kaçınılmaz olacak...
Samsun'da son yıllarda sağlık yatırımlarına ciddi biçimde ağırlık veriliyor ama süreç içinde bu da yeterli olacak mı?..
Bu işin farklı bir çözümü yok mu?..
Sordum, soruşturdum...
Karşıma şöyle bir gerçek çıktı:
“Dünya nasıl yapıyorsa bizde de öyle olmalı.”
“Onlar nasıl yapıyor?” dedim...
Birinci basamak olan aile sağlığı merkezlerinde ilk tedaviler yapılıyor gerek görülürse; hasta ikinci basamak hastanelere yönlendiriliyor. Burada da hekim isterse; üçüncü basamak hastanelere hastayı gönderiyor...
Yani her isteyen kafasına göre hareket edemiyor...
Dün tesadüf ya, raporlu ilacımı yazdırmaya gittiğim aile sağlık merkezinin de fiziki yapısı nedeniyle yoğunluk ortaya çıkıyordu...
Uzatmayalım...
Kibariye'den dinlediğim bir şarkı vardı...
“Sil baştan başlamak gerek bazen” diyordu.....
Tabii ki ortaya çıkan sorunları, devletin imkân ve kabiliyetiyle çözüm odaklı olarak vatandaşa yansıtan liyakatli yöneticilerle...
Ne diyelim?..
Allah herkese önce “sağlık” versin!..