doğa samsun sürücü kursu cemre
 
5s dikey izosam bilgi

Necdet Uzun Yazdı: Kurnazlığın Sonu…

necdet-uzun-yazdı-kurnazlıgın-sonu
Daha Fazla Göster

Bir insan;
hiç kimsenin
malına mülküne,
ve şerefine
el ve dil uzatmıyorsa;
tüyü bitmemiş yetimin hakkını da
yememişse,
Allah’tan başka
kimden korkar?..
Böyle güzel insanlar arasında
elbette
haksızlığa
uğrayanlar
olmuştur…
Ancak onlar,
bu haksızlıklar
karşısında da
adaletin
bir gün tecelli edeceğine de
inanır…
Çünkü, onlar
doğruların
gözle görülmeyen
orduları olduğunu bilir!..
Sonuçta yanlış yapan,
aslında
kendine yapar!..
“Kurnazlığın sonu”
adlı öyküm de
işte bunu anlatıyor…

* * *

Kurnaz tilkinin bilmediği
oyun yoktu.
Ne zaman başı dara düşse,
bir yolunu bulup kurtuluyordu.
Yalancılık ve sahtekarlığıyla ün salan
tanınmamak için
kılıktan kılığa giren
tilkinin foyasını
meydana çıkaran güvercinler olmuştu. Bir radar cihazı gibi
onu izliyorlardı.
Bu durumdan rahatsız
olmuş ve
ormanın
kralından
tilkinin cezalandırılmasını
istemişlerdi…
Aslan, önce dikkate almamıştı ama
ormanda huzursuzluk
artınca,
kükreyerek
tilkiyi yanına istedi.
Tilki, hastalık bahanesiyle
birkaç gün
bu ziyareti ertelemeye çalıştı.
Amacı aslanın
niyetini öğrenmekti.
“Ya beni parçalarsa”
diye de korkusundan neredeyse ölüyordu.
Öyle bir ruh haline
bürünmüştü ki,
rüzgarın salladığı
yaprak hışırtıları bile
onu ürkütüyordu.
“Kral benim kadar
zeki değil, nasılsa kandırırım” diyerek
aslanın karşısına çıkmaya karar verdi.
Kafasında öyle çok senaryo üretmişti ki
hangisini anlatacağını
bilemiyordu.
Aslanın huzuruna çıktı
ve “Beni emretmişsiniz büyük kralım”
dedikten sonra,
ona bağlılığını bildirdi.
Aslan, bir şey sormadan
tilki anlatmaya başladı.
Aslan, tilkiyi bilmese,
sütten çıkmış ak kaşık sanacaktı. Müdahale edip
sözünü kesti:
“Senin ne mal olduğunu biliyorum. Bana kendini anlatma.
Bir daha yaparsan seni kuyruğundan asarım” dedi.
Aslanın bu sözleri demesine
de tilkinin kafası karışmıştı. Hile yapmadan nasıl duracaktı.
“Buradan kurtulayım da
gerisi kolay” diye düşündü.
Aslan, “defol karşımdan” diye
kükredi ve
onu huzurdan kovdu.
Güvercinler
bu olaya tanık olmuşlardı. Merakla
hızla uzaklaşan
tilkiyi izlediler.
Onun ne yapacağını
merak ediyorlardı.
Can havliyle
ormanın derinliklerinde
gözlerden kaybolan
tilki yorgun düşmüş,
bir çalılığın dibine çökmüştü.
Gözlerini
kapayacakken
yan tarafta
avını parçalayan
kaplanı gördü. Bütün gayretiyle
kaçacağı sırada, kaplan seslendi:
“Dur hele dur. Olanları duydum.
Nasıl kurtardın kendini aslanın pençesinden?”
Bu sözler tilkinin canına
can katmış, gözleri çakmak çakmak olmuştu. Kuyruğunu da havaya dikti.
“Aslan ne anlar kurnazlıktan
onu kandırdım, kurtuldum” deyince,
kaplan gülmeye başladı.
Tilki, buna bir anlam veremedi ve sordu:
“Neden gülüyorsun?”
“Haline” dedi kaplan. “Kral seni parçalasaydı
esas o zaman kurtulurdun. Şimdi korkudan her gün ölüyorsun zavallı!..”

* * *
Bugününüz dünden
daha iyi olsun. Sağlıklı ve huzurlu günler dileğiyle…

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir