banner1518

banner1365

banner1526

banner1345

banner1496

banner1324

01.09.2020, 07:52 16

İslamiyetin cimriliğe bakış-ı

İnsanın “benimdir” deme şansının pek olmadığı bir dünyada yaşıyoruz. Geçici olarak sahiplendiğimiz şeylerin hepsi içinde biz de dahil yüce Allah’ın emrindeyiz. Bunu yüce Allah şöyle açıklıyor: “Göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunan her şeyin mülkü (hükümranlığı) kendisine ait olan Allah ne yücedir!..”  Biz insanoğlu âdeta Allah’ın mülkünün emanetçisiyiz. Biz bu alemde dengeli bir yaşayış sürmek üzere yaratılmış bir emanetçiyiz. Kur’an insan nefsinin cimriliğe eğilimli yaratılmış olduğunu vurgular.
Cimrilik genel tanımda “kişinin imkanları ve parası olduğu halde gerekli harcamayı yapmamasıdır”. “Nefsin mal hırsı” şeklinde tercüme ettiğimiz kelimenin Arapçası “şuhh” dur. “Şuhh”,  nefsin cimrilik, eli sıkılık, hasislik denilen hırs ve kıskançlık huyudur. İnsanın  nefsinde bulunan hırs ve cimrilik huyuna “şuhh”,  bu huyların uygulanmasına “buhl” denir. “Şuhh” kavramı, “servet tutkusu ve bencilliktir”. “Buhl” ise “iyilikten kaçınmaktır”. İslam bilginleri bu  Kur’ân: Zuhruf, 43/85  Kur’ân:Nisa 4/128). kavramları genişçe açıklamışlardır.  “Buhl”, “şuhh”, “katr”, “men’” Arapça sözcükleri Türkçemizde “Cimrilik” ve “cimrilik yapmak”  sözcükleriyle karşılanmaktadır.  Cimri” sözlükte “elindeki parayı harca
maya kıyamayan, bitli, eli sıkı, ekti, hasis, kısmık, kibritçi, mıhsıçtı, nekes, pinti, sıkı, varyemez” anlamlarına gelir.  Bu kavramların tanımlanmasında bazıları “insanın kendi elindekini kıskanmasına “buhl”, herkesin elindekini kıskanmasına da “şuhh” nitelemesini yapmışlardır. “Cimrilik”, ihtiyaçları karşılamak üzere harcanması gereken malı harcamaktan kaçınmak, Râğıb el-İsfahânî, el-Müfredat fî Ğarî
bi’l-Kur’ân, Beyrut, ts., 392; Fahruddin Râzî, , et-Tefsîru’l-Kebîr , Tahran, ts., XXIX,331; İbn Manzur, Cemaluddin Muhammed b. Mükerrem, Lisanu’l-Arab, Beyrut, ts., II, 495-496  Ferit Devellioğlu, Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lügat, Ankara, 1997, s.143  Türkçe Sözlük, Türk Dil Kurumu Yayını, Ankara, 2005 para ve malı çok sevdiğinden dolayı, başkasına bir şey vermekten çekinmek tutumlaşması ve davranışıdır. Sözgelimi yemeği olanın, aç komşusuna vermemesi, cimrilik olur.  Hele hamsi yapmışsanız ve koku ortalığı almışsa, komşuya ikram etmemek Karadenzi’li bir Müslümana hiç yakışır mı? Ne düşünürsünüz! 

Yorumlar (0)