İç mimarlık, yalnızca görsel estetikten ibaret olmayan; mekânı kullanan insanın fiziksel, psikolojik ve günlük alışkanlıklarını merkeze alan çok yönlü bir disiplindir. Bu noktada ergonomi, iç mimarlığın en temel yapı taşlarından biri olarak öne çıkar. Ergonomik olarak doğru kurgulanmış bir mekân, kullanıcıya fark ettirmeden konfor sağlar, hareketi kolaylaştırır ve yaşam kalitesini yükseltir.
Günlük hayatta sıkça karşılaşılan mekânsal sorunların büyük bir kısmı, yanlış ölçülendirme ve plansız kullanım sonucunda ortaya çıkar. Dar geçiş alanları, işlevini karşılamayan mobilya yerleşimleri ya da yetersiz depolama çözümleri, mekânın verimli kullanılmasını engeller. Oysa ergonomik tasarım, insan ölçülerini ve kullanım alışkanlıklarını temel alarak alanın en doğru şekilde değerlendirilmesini amaçlar. Böylece küçük metrekareli alanlarda dahi ferah, düzenli ve işlevsel yaşam alanları oluşturmak mümkün hale gelir.
Ergonomi yalnızca konut projelerinde değil; ofisler, mağazalar, sağlık yapıları ve kamusal alanlarda da büyük önem taşır. Özellikle çalışma alanlarında doğru masa yükseklikleri, oturma düzenleri ve aydınlatma çözümleri; hem fiziksel sağlığı korur hem de verimliliği artırır. Ticari mekânlarda ise ergonomik dolaşım alanları, kullanıcı deneyimini doğrudan etkileyerek mekânın algısını güçlendirir.
İç mimarlıkta ergonomik yaklaşım, estetikle işlevselliği dengeleyen bir tasarım anlayışı sunar. Mekânın sadece güzel görünmesi değil, aynı zamanda kolay kullanılan, sürdürülebilir ve kullanıcı dostu olması hedeflenir. Bu yaklaşım sayesinde mekânlar, zamanla yorucu değil; aksine yaşamı destekleyen ve kolaylaştıran alanlara dönüşür.