Yıllardır insanlar aynı sorunun cevabını arıyor:
"En iyi toplumu ne oluşturur?"
Kimileri adalet dedi, kimileri özgürlük… Kimi bilimi, kimi demokrasiyi, kimi sevgiyi ve dayanışmayı öne çıkardı. Aslında bütün bu düşüncelerin ortak noktası tek bir gerçeğe işaret ediyor:
Toplum, onu oluşturan insanların aynasıdır.
En güçlü devletler, en yüksek binalar ya da en gelişmiş teknolojiler tek başına huzuru getirmez. Huzuru getiren; birbirine güvenen insanlar, hakkı gözeten vicdanlar ve sorumluluk sahibi ailelerdir.
İyi bir toplum; farklı düşüncelerin kavga etmeden konuşabildiği, çocukların güvenle büyüdüğü, yaşlıların saygı gördüğü, kadınların güven içinde yaşayabildiği, emeğin değer bulduğu ve adaletin herkese eşit uygulanmasının esas alındığı bir toplumdur.
Toplumu değiştirecek büyük devrimler beklemek yerine, önce kendi sözümüze, davranışımıza ve vicdanımıza sahip çıkmalıyız. Çünkü her güzel değişim, tek bir insanın iyi niyetiyle başlar.
Unutmayalım ki;
Bir evde sevgi varsa aile güçlenir.
Aile güçlenirse toplum güçlenir.
Toplum güçlenirse gelecek güven kazanır.
Bugün kendimize yalnızca şu soruyu soralım:
"Ben, çocuklarıma nasıl bir toplum bırakıyorum?"
Cevabımız neyse, yarınımız da o olacaktır.
Toplumun nefesi; sevgi, saygı, adalet ve vicdandır. Bunlar eksildiğinde toplum nefessiz kalır.
Toplum; kanunlarla düzenini korur, vicdanla güç kazanır.
Geleceğe bırakacağımız en büyük miras; iyi yetişmiş insan, güçlü aile ve huzurlu bir toplumdur.
Çünkü unutmayalım:
En iyi toplum, en iyi insanla başlar.
Kalplere umut, topluma nefes olmaya devam edeceğiz...
Sevgi, saygı ve muhabbetle…