İddiaya göre yaşlı adam, eşinin vefatının ardından kendisine ölünceye kadar bakması şartıyla arsasını torununa devretti. Ancak torunun, sözleşmede yer alan yükümlülükleri yerine getirmediği öne sürüldü.
Dede, torununun kendisiyle ilgilenmediğini, yemeklerini hazırlamadığını, hastalandığında ziyaret etmediğini ve bayramlarda elini öpmeye dahi gelmediğini iddia etti.
DAVA YARGITAY'A KADAR UZANDI
Yaşadığı mağduriyet üzerine mahkemeye başvuran dede, "ölünceye kadar bakma sözleşmesi"nin feshi ile taşınmazın yeniden kendi adına tescil edilmesini talep etti.
Yerel mahkeme ve istinaf süreçlerinin ardından dosya Yargıtay'a taşındı. Son sözü Yargıtay Hukuk Genel Kurulu söyledi.
YARGITAY'DAN EMSAL NİTELİĞİNDE KARAR
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, oy birliğiyle aldığı kararda dedeyi haklı buldu. Kararda, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin yalnızca maddi ihtiyaçların karşılanmasını değil, bakım alacaklısına manevi destek sağlanmasını da kapsadığı vurgulandı.
Kurul, bakım yükümlüsünün bakım alacaklısına barınma, beslenme, tedavi gibi ihtiyaçların yanı sıra ilgi ve manevi destek de sunmakla yükümlü olduğuna dikkat çekti.
TAPU İPTAL EDİLDİ
Tanık beyanlarını değerlendiren Yargıtay, torunun dedesine beklediği manevi desteği vermediğine hükmetti. Bu nedenle "ölünceye kadar bakma sözleşmesi"nin feshedilmesine ve torun adına kayıtlı taşınmaz payının iptal edilerek yeniden dedeye tescil edilmesine karar verdi.
Karar, "ölünceye kadar bakma" sözleşmeleri bakımından emsal niteliği taşıyor.
