Bilecik’te Ağaç Oymacılığı Mesleğinin Son Neferi

Bilecik’te, meşakkatli bir el sanatı olan ağaç oymacılığı mesleğinin son neferi olan 75 yaşındaki Halil Kösemen, can çekişen ve köklü tarihi olan bu değerli el sanat dalını yaşatıp yeni nesillere aktarmanın çok önemli bir zorunluluk...

Bilecik’te Ağaç Oymacılığı Mesleğinin Son Neferi
banner1314
Bilecik’te, meşakkatli bir el sanatı olan ağaç oymacılığı mesleğinin son neferi olan 75 yaşındaki Halil Kösemen, can çekişen ve köklü tarihi olan bu değerli el sanat dalını yaşatıp yeni nesillere aktarmanın çok önemli bir zorunluluk olduğunu söyledi.

Kösemen, ağaç oymacılığının, diğer el sanatları gibi dar mekânlara hapsolmuş durumda olduğunu, bu mesleğin son temsilcilerinin ekonomik krizlerin etkisiyle zor koşullar altında mesleğini sürdüremez hale geldiğini anlattı. Piyasanın, fabrikasyon döküm ürünler ve Çin malları ile dolarken el emeği, göz nuru ile işlenen ürünlerin artık yavaş yavaş yok olduğunu, ağaç oymacılığının büyük çöküş yaşadığını söyleyen Halil Kösemen, bu durum karşısında duyduğu üzüntüyü dile getirdi.

İŞ DEĞERİNİ BULMUYOR

İlgisizliğin yanı sıra son zamanlarda gelişen teknolojiye yenik düşen bu ince sanatı yaşatmaya çalışan, yok olmaya yüz tutan bir mesleği icra etmenin hüznünü yaşayan Halil Kösemen, oymacılık sanatını aktarabilecek kimseyi bulamadığını söyledi.

Kösemen, bu mesleğe gönül verenler arasında yer alan ağaç oymacılığın son temsilcisi, oymacılık sanatının artık can çekiştiğini ve günden güne yok olduğunu söyledi. Gazi Paşa Mahallesi, Hamam Sokakta odunluktan bozma 8 metrekarelik küçük atölyede ağaç oymacılığını mesleğini ayakta tutmaya çalışan, bu meslekte ağacı ilmek ilmek ve dantel gibi işlediğini ifade eden Kösemen, bu sanatın gelecek kuşaklara aktarılması için yetkililerin bir an önce bu konuya el atmalarını istedi. Halil Kösemen ”Bu işten artık para kazanamıyorum, buranın elektrik parasını dahi ödemekte güçlük çekiyorum. Bu yaptığım iş bir ev geçindirmez. İş yerimi öğleden sonra açmaktayım. Ben bu sanata aşığım. Bu işi 12 yıldır hobi olarak yapıyorum. Geçmişte oyma sehpa, telefonluklar, tavlalar rahleler yapıyorduk. Şimdiler de anahtarlık gibi küçük işlerle uğraşıyoruz. Ağaç oymacılığı sanatını aktarabileceğim, genç öğrenciler bulamıyorum. Bir işi yaptığın zaman değerini bulması lazım, kimseden talep gelmiyor” şeklinde konuştu.

DEVLETİN DESTEĞİ ŞART

Bu sanatı gençlere özendirebilmek için devletin el sanatları konusunda yardımcı olması gerektiğini söyleyen Kösemen, ”Bu sanatı öğrenip para kazanamayan kişi bu işle uğraşmaz. Bu işle gönül verenler oldu, ama benim yerim müsait değil. Hediyelik eşya konusunda bir takım girişimlerimiz oldu. Ama netice alamadık. Gelecek kuşaklara bu sanatın aktarılması için yetkililerin bu konuya bir an önce el atması lazım. Son yıllarda el sanatlarının gerilemesinin sebebi para kazanılamadığı içindir. Eşyalar satılamıyor. Çin’den, Tayvan’dan kalitesiz ürünler geldi. Emek harcamadan bu iş yapılamaz. Köylerimizde de el sanatları da yok oluyor. Merkez Cumalı köyünde mısır saplarından kökboyaları ile renkli yumurta sepetleri yapılıyordu. Bu sanat artık bitti. Bu sanatı devam ettirenler de zor durumda” diye dert yandı.

YORUM EKLE
SIRADAKİ HABER

banner1313

banner1312