TÜNELİN UCUNDAKİ IŞIK...


15.k görüntülenme

Tatsız tuzsuz günlerin geçmesini bekliyoruz, büyük bir özlemle.
Ne bilgisayarın karşısına geçmek geliyor içimden ne de telefonu elime almak.
Biliyorum, herkes ben gibi.
Biliyorum, ben herkes gibi.
İşte öyle bir hava.
Bol puslu ve kederli.
Her gece, ertesi sabah bir sevdiğimizi daha kaybetmeyelim diye dua etmekteyiz.
Bir şehre kök salmanın ne demek olduğunu çok daha iyi anladım son zamanlarda.
Covid yüzünden Samsun’da kaybettiğimiz canların her birini tanırmışım meğer.
Hepsiyle çay çorba içmişliğim yoktur elbette.
Ama mutlaka bir yerlerde karşılaşmışım, bir esnafın yanında sohbet etmişim,hatta ayaküstü siyaset konuşmuşluğum var.
Kiminin kızı veya oğlu okul arkadaşım.
Meğer ben ne kadar bu şehre aitmişim.
Aslında ne de güzel bir duygu bu aidiyet,
Şehrin her bir sokağı evim gibi.
Evimin camından baktığımda dökülen sadece yapraklar değil bu yıl.
Değerler bir bir gidiyor.
Gittikçe azalıyoruz.
Ve geride kalanlar da tükeniyor her geçen gün.
Ölümün yüzü soğuk,hem de çok.
Yaş aldıkça da kabulleniyor aslında insan,
Hele hele yakınlarını kaybettikçe daha da çok kanıksıyor.
Lakin küçücük bir virüsün yaptığına sitemim var bir hayli.
Kimliksiz bir virüs kendisi, ne yapacağı,nasıl davranacağı hala belli değil.
Ama ne çok şeyi değiştirdi hayatlarımızda.
Hastamızın elinden tutamaz, kayıplarımıza son görevimizi yapamaz olduk.
Altüst olduk hepimiz.
Acıları birlikte göğüslerken yükümüz hafiflerdi oysa ki.
Biz böyle bir toplumuz.
Acılar paylaştıkça azalır, sevinçler paylaştıkça çoğalır bizde.
İşte bu yüzden anlayana büyük ders...
Elbette geçecek bu günler.
Hangi salgını alt edememiştir ki insanoğlu.
Üstelik tünelin ucunda ışık göründü.
Aşı hepimizin umudu.
Hoş hakkında onlarca polemikle geliyor.
Oysa ki bu işin başkaca kurtuluşu yok.
Biyoloji eğitimi almış biri olarak, şayet sıram gelirse gidip hemen vurunacağım aşımı.
Boş sözlere prim verilmeyecek kadar mühim bir mesele bu.
Bilen bilmeyen de konuşmasa keşke.
Bilim her şeyin önünde gelir oysa ki.
Mışlarla yormamalı kafaları.
Tek eylem var yapılacak.
Kurallara uymak.
Biz uyalım ki sağlık çalışanlarımızın yükü azalsın.
Kurallara uyalım ki daha fazla canımızı kaybetmeyelim.
Bu bir milli mücadeledir.
Bu süreçte kaybettiğimiz tüm hemşehrilerime rahmet,
geride kalanlara da metanet ve güç diliyorum.
En kısa sürede kalabalıklara karışıp,hayatı birlikte ve anlamlı yaşayacağımız günlere özlemle...
Kalın sağlıcakla...

0 Yorum:

ANASAYFAYA DÖN